Julio Medem nace en 1958, en San Sebastián. Aunque se licencia en Medicina y Cirugía General, nunca abandona su gran pasión: el cine. Tras algunas colaboraciones en varias publicaciones cinematográficas, rueda sus primeros cortos en "superocho".
Con su primer trabajo en 35 mm, "Patas en la cabeza" (1985), producida por Luis Campoy y el propio Medem, consigue ganar el Premio de Cine Vasco y el Certamen Internacional de Cine Documental y Cortometraje de Bilbao. En este mismo certamen, pero un año más tarde, gana el Premio Telenorte con su galardonado cortometraje "Las seis en punta" (1987). En 1988 escribe y dirige el mediometraje "Martín", producido por Elías Querejeta.
Su salto al largometraje lo hace con "Vacas" (1992). El filme narra la rivalidad entre dos familias a lo largo de cuatro generaciones a través de la mirada de las vacas. La cinta se estrenó en 1992 y, con ella, el director vasco consiguió el Goya a la mejor dirección novel.
"La ardilla roja" (1993), su siguiente largometraje, obtiene, entre otros, el Premio del Público a la mejor película extranjera en el Festival de Cine de Cannes, además del total reconocimiento de critica y público.
"Tierra" (1996), su tercer largometraje, compite en la sección oficial del Festival de Cine de Cannes. Su siguiente trabajo, "Los amantes del Círculo Polar" (1998), cuenta una historia basada en las casualidades que se suceden a lo largo de una vida. La película obtiene una gran aceptación y gana el Goya a la mejor música y al mejor montaje. Para luchar contra el fantasma del trágico final de esta cinta, Julio se embarca en su siguiente proyecto: "Lucía y el sexo" (2001), una película que habla del azar, el destino, el amor y, claro, el sexo. Paz Vega es Lucía, la joven de aspecto frágil y mirada perdida, con cuyo papel consigue ganar el Goya a la mejor actriz revelación. Le acompañan en su viaje interior Najwa Nimri y Tristán Ulloa.
A continuación, Julio Medem estrena "La pelota vasca. La piel contra la piedra" (2003), un largometraje de género documental basado en entrevistas casi setenta personas sobre el conflicto vasco.
A lo largo de su carrera, Julio Medem se ha convertido en uno de los referentes más importantes del actual cine europeo. La suya es una forma excepcional de mirar, de detenerse y de crear que no deja indiferente a nadie.
YA NO ME QUIERO ENAMORAR
NO QUIERO QUE TÚ CREAS
QUE LA DISTANCIA HACE EL OLVIDO PARA QUIEN ESPERA.
YA NO ME QUIERO ENAMORAR
IGUAL QUE HICISTE AYER
YA NO CONSIGUES CON TUS BESOS ALIVIAR MIS PENAS.
YA NO ME QUIERO ENAMORAR
NO VUELVAS OTRA VEZ
PUES ES MEJOR QUE OLVIDES TODO Y ROMPAS MIS CADENAS.
YO NO TE PIENSO NO QUIERO SABER
QUE ES LO QUE PASA CON ESA MUJER
Y AUNQUE LO INTENTO NO MIENTO SI PIENSO
QUE PUEDO ALEJARME DE TODOS TUS RECUERDOS.
Y AUNQUE NO QUIERA ESTAR MÁS TIEMPO A TU LADO
NO PUEDO OLVIDARME DE TUS BESOS ROBADOS
DICES QUE MUERES DE PENA SIN MÍ
PERO YO SÉ QUE LO TUYO ES FINGIR.
YA NO ME QUIERO ENAMORAR
IGUAL QUE HICISTE AYER
YA NO CONSIGUES CON TUS BESOS ALIVIAR MIS PENAS.
YA NO ME QUIERO ENAMORAR
NO VUELVAS OTRA VEZ
PUES ES MEJOR QUE OLVIDES TODO Y ROMPAS MIS CADENAS.
Y TÚ PIENSAS QUE TE QUIERO MENTIR
Y TÚ LE DICES QUE NO VIVO SIN TÍ
Y YO TE DIGO DESPIERTA, MI NEGRA, OLVIDA
TUS PENAS DISFRÚTALO Y MENEA
YA NO ME QUIERO ENAMORAR
IGUAL QUE HICISTE AYER
YA NO CONSIGUES CON TUS BESOS ALIVIAR MIS PENAS.
YA NO ME QUIERO ENAMORAR
NO VUELVAS OTRA VEZ
PUES ES MEJOR QUE OLVIDES TODO Y ROMPAS MIS CADENAS.
DEJA EN PAZ A MI CORAZÓN
NO LE DIGAS CUAL FUE EL ERROR
QUE LAS PENAS SE MORIRÁN CON EL TIEMPO.
DIME TÚ CUAL FUE LA RAZÓN
QUE LE DIO FIN A NUESTRO AMOR
LA QUE MARCHITÓ LOS RECUERDOS DE NOSOTROS.
DEJA EN PAZ A MI CORAZÓN
NO LE DIGAS CUAL FUE EL ERROR
QUE LAS PENAS SE MORIRÁN CON EL TIEMPO.
DIME TÚ CUAL FUE LA RAZÓN
QUE LE DIO FIN A NUESTRO AMOR
LA QUE MARCHITÓ LOS RECUERDOS DE NOSOTROS DOS.
Hoy quiero recordar, cuanto de bueno... La vida me ha obsequiado, y he vivido.. Por que a pesar, del frio invierno.. En mi ha nacido, semillas del amor, a repartirlo..
Hoy quiero recordar, que aunque en tristezas, la mano del SEÑOR, siempre me sostuvo, con mi fe y mi esperanza, he ido venciendo.. A todo lo que me puso cortapisa, en mi camino....
Hoy quiero recordar, y agradecida, yo siento, que su mano esta en mi vida.
Y que pese aquien pese, mi alma siempre pudo, y salio a la luz ... De las tinieblas, que no han dejado, de acosar mi espiritu libre...
Y quiero recordar, a quien proceda... Que en mi mano derecha, esta el DIOS DE LA BONDAD, DEL AMOR Y DE LA VIDA....
Y hoy quiero alabarte agradecida, POR TANTA PROTECCION, y tanta vida....
El día 18 de Febrero ás nove da noite no salón de plenos do Concello terá lugar o acto de inauguración da radio municipal de Burela
Este proxecto, que naceu hai tempo, botou a andar oficialmente en abril do ano pasado cando aprobamos en pleno a creación desta radio e o seu regulamento de funcionamento. Despois creóuse o consello asesor da radio, que é órgano que propón o avance da programación que se vai emitir, aínda que o control da emisora e a aprobación definitiva corre por cargo do pleno da Corporación Municipal.
Este consello asesor constituíse en novembro do ano pasado despois de reunirnos coas asociacións e cos colectivos de Burela e decidíronse a participar neste proxecto ilusionante a asociación de veciños das Casas Baratas, o clube deportivo Burela FS, o clube Baloncesto Burela, o colectivo cultural Burela, a asociación Pasada das Cabras e a asociación Tabanka. De todos modos moitos outros colectivos e asociacións brindáronse para colaborar nas actividades da radio municipal. Xa constituido aprobou por unanimidade un avance de programación, que despois foi aprobada definitivamente polo pleno da Corporación e que consistirá nun adianto informativo con previsión da axenda diaria de 8:50 a 9:00 horas, un magazine de actualidade local e comarcal e un espazo informativo de 11 da mañá a 14 horas e unha programación variada e aberta á cultura, ás asociacións e colectivos, á xuventude, á música e ao debate, unha programación aberta á xente que se desenvolverá de 16 a 18 horas. O resto das horas do día será unha emisión en rede coa programación das emisoras municipais galegas, que estamos todas conectadas. E todo isto no punto da frecuencia 107,7 que xa está a emitir en probas.
Toda esta actividade da radio municipal desenvolveráse unhas instalacións acondicionadas na Casa da Xuventude. E este venres faremos o acto de inauguración oficial, convidamos a todos os veciños e veciñas de Burela para que acudan a esta cita.
Entre un beso y una caricia, entre el sudor de tu cuerpo y el mío entre ternura y pasión motivan la ansiedad de un corazón.
Mis pensamientos vuelan haciendo cosas que no puedo hacer en realidad mi sangre empieza a subir y la pasión recorre todo mi cuerpo mis manos inquietas se deslizan por toda tu piel descubriendo cada rinconcito de ti y mi deseo por hacer el amor empieza a subi.
Vamos a hacer el amor, amor, olvidemos el miedo quizás sea mejor, vamos a hacer el amor, amor, viajemos al mundo de la sensación que sea el motivo de nuestra pasión.
Vamos a hacer el amor. Amor, quiero sentir tu desnudez que provoca peca.
Vamos a hacer el amor hasta el cansancio que nuestros cuerpos queden agotados olvidando lo que nos ha pasado. Y cometer esta locura por amor.
Besa mi cuerpo sin temor yo lo sentiré mientras hacemos el amor que nuestra primera vez quede marcada en nuestra historia.
Vamos a hacer el amor, amor, sentiré el latir de tu corazón muy cerquita de mí haré mío tu cuerpo con esta inmensa pasión con el deseo que tengo por ti.
Vamos a hacer el amor, amor, disfrutemos de lo que nos atrae a los dos es lo que siempre deseo cuando me abrazo a tu cuerpo yo me entrego a ti y tú te entregas a mí.
Yo te vestiré regresarás a tu casa como si nada luego tú dirás de lo que en una cama pasó y no te culpes que yo sé bien que me quieres a mí.
Cuando quieres estar en cuerpo y alma con tu pareja.
¿Cuántos ocasos han pasado desde aquella primera vez?Se han recorrido caminos empedrados y dulces jardines también se ha ocultado el sol un par de veces y con la luna me he sentado a llorarte otra vez.
¿Dónde has ido tierno y caprichoso amor? ¿Qué ha pasado con las promesas que en susurro recitabas? ¿Dónde esta la fuerza y la alegría que proclamabas? ¿Acaso has fallecido dulce amor?
Siento una pena en el alma arropando esta gran confusión quisiera creer que estás vivo y sólo estás perdido mi amor pero los días siguen pasando y de ti no sé nada. La vida me avienta verdades y mi esperanza se hunde en el mar…
Han pasado algunos meses desde la última vez que te vi y hoy aún con mi rabia, la nostalgia se adueña de mí si algún día me recuerdas no dudes ni un momento en venir que el cuerpo que usaste para acompañarme aún sigue aquí aunque ciertamente vacío y sin ti.